NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nikogo nie łączyć.
Szef Bobas
Jestem szef, Szef Bobas, szef Szef, Szef Bobas, szef, szef
Patrz, jak bobas rośnie, jak się pnie
Jestem kimś Mów do mnie „wielki szef”
Raz na wózku, raz pod wózkiem Wiesz, jak jest
Jestem kimś Mów do mnie „wielki szef”
Na głowie mam kołyskę, dom
Weź zmień pieluchę Gdzie mój śliniak, ziom?
Jak nie zapłacisz To mnie nie przekonasz
- Kto rządzi tu? - No ja, Szef Bobas
Templeton, ja...
Mógłbyś pukać?
Nie. Co robisz?
Katapultę do prac domowych. A ty?
Niestety nic. Weekend bez zajęć.
Tęsknię za ciężką pracą.
Ile to budowałeś?
Jakieś dwie i pół godziny.
Mogłeś odrobić lekcje.
I złamać swoje zasady?
Tylko potwór zadaje pracę domową na weekend.
To czas wolny!
A ja chętnie zerknę.
„Jaś ma 20 jabłek i czterech kolegów. Ile jabłek da każdemu?”
Zero!
Jaś wie, że w gospodarce rynkowej rozdawanie jabłek wypaczy...
Nie będziemy myśleć w weekend.
Problemy w pracy?
Nowa Naczelna robi się coraz gorsza!
Przez cały tydzień ją nagrywałam!
Coś dla umysłu! Grzechot! Grzechot! Grzechot!
Brawo! Brawo!
Właśnie dlatego nie awansuje się psycholi z działu sprzedaży.
Co oni sobie myśleli?
Musisz mi powiedzieć, co robić, bo masz u mnie dług i się mnie boisz.
Dobra.
Coś wymyślimy. Mamy wolny weekend.
Wcale nie! Naczelna robi imprezę integracyjną.
Jak to? W sobotę? Trzeba obalić Naczelną!
W końcu ktoś rozsądnie gada.
Ustalimy wspólną wersję.
Znam bobasa, który nie będzie o nic pytał, bo jeszcze nie mówi.
A jak już zrobi swoje, ona też nie będzie.
No co ty?
Raczej chodzi o to, by sama zrezygnowała.
Szefie, ty jesteś geniuszem sabotażu.
Cóż, i tak chciałem poćwiczyć.
Hurra! Znów będziemy razem pracować!
Tęskniłem za tym!
No tak, przyroda.
Co tam widzisz?
Tłum i imprezę.
To oznacza mniej możliwości.
Może zróbmy Podwójne Salto w Kapeluszu?
Za daleko.
Skoczna Przewijka też nie, bo...
Nie sprzedają waty cukrowej.
- Właśnie. - Księżycowy Skowyt?
Bez iglastych drzew?
A może zróbmy Hop-siup-w-głowę-łup?
To zmyślona nazwa?
A wasze nie?
Gu!
Gu! Gu! Gu!
No dalej, gugajcie ze mną!
Dawajcie! Gu! Gu!
- Gu! - Gu.
Właśnie o to chodzi. Brawo!
Świetnie.
Pochodzę z nizin społecznych,
gdzie lepkie dywany czasem skrywają coś słodkiego.
Aby zwiększyć miłość do bobasów, musicie myśleć i być jak bobasy!
Musicie... Przestańcie.
Gu.
„Gu”.
Możemy już iść?
„Co to Gu”? Świetne pytanie, Peg.
Pełzałaś kiedyś w tak pełnej pieluszce, że nie mogłaś dalej pełzać?
Tak.
I co zrobiłaś?
Poddałam się.
To źle!
Gu stoi po przeciwnej stronie od rezygnacji.
Gu popycha mózg do działania!
Gu to klucz do wewnętrznego dziecka.
Zwykłe bobasy to czują.
Wy musicie się nauczyć.
Dlatego mam dla was zadania,
dzięki którym poznacie świat takim, jakim widzą go bobasy.
Będziecie walczyć o punkty, a zwycięzca zgarnie najlepszą nagrodę.
Jadalny piasek do zabawy?
Złotą Grzechotkę.
Czyli gdy ktoś wygra, będziemy mogli iść do domu?
- Tak. - To do roboty.
Im szybciej, tym lepiej.
- Konkurs firmowy? - I to z nagrodą?
Sama się prosi o najgorszy sabotaż z możliwych.
Wielkie Manchego.
Z dużą porcją Hop-siup-w-głowę-łup.
Cieszę się, że nie ślęczę nad matmą.
- Masz dynamit? - Nie rozstaję się z nim.
Potrzebujemy jeszcze pół kanapki.
Wziąłem coś sobie na lunch.
Będzie mało czasu.
Po wręczeniu nam nagrody będziemy mieli ledwie pięć sekund.
Wystarczą mi trzy.
Poświęcisz się dla nas i weźmiesz w tym udział?
Tak planowałem.
Z waszą pomocą mam największe szanse.
Ale pamiętaj, że musisz wygrać.
Na pewno uda ci się osiągnąć „Gu”?
To całe „Gu ” to bzdura.
Nie potrzebuję go. Dam radę.
Skoro Szef mówi, że da radę, to da.
Nie powinno mnie tu być.
- Bo cię wylali? - Tak.
Potrzebuję kamuflażu.
Może udam cara Mikołaja?
Każdy to łyka.
Zabić wsze ludzie.
O, Peg!
Znasz już Dale'a z księgowości?
Jasne, chyba tak. Cześć, Dale.
Tak szybko o mnie zapomnieli?
Nie przejmuj się. Dzieci mają słabą pamięć.
Bzdura. Oddajcie świat!
A ja się przebiorę za pierdzącego robota.
Ale zamiast...
robi tak: „pia-a-a-ard”.
Dobra, będę Dale'em.
Wyglądam jak ja, ale lubię rosół.
Skoro wkręciliśmy Peg, może Simmonsa i Hendershota też się uda.
Gdzie Hendershot?
Dla siebie calutkie biuro mam
Kartki i zszywacz też dla siebie ma...
No nie.
Witaj, Dale'u z księgowości.
Twój kolega jest za wysoki na bobasa.
Gu.
Przyjęty.
Ślinotok to pierwsze zadanie.
- Najdłuższa ślina... - Ciągła.
Wygrywa. Czaję.
Do dzieła.
Pani Naczelna z Grzechotkami, Dale oszukuje!
- Ma pomocników! - To asystenci.
Chce na kogoś liczyć. Księgowi już tak mają.
Niezłe, co?
Straszny ten Dale.
Już zaczęli. Pluj!
Zaschło mi w ustach.
Uzupełnić płyn!
Za bardzo kombinujesz.
Pozer.
- Dam ci moją. - Fuj! Zabierz to.
Poczułam Gu!
Ciacho pac, ciacho pac, ciacho pac
Czas stop!
Zobaczcie, jaką Frankie ma ślinę!
Pędzi w górę jak ciuchcia.
Wytrę ci. Proszę.
Co to miało być?
Może osiągnęła to całe „Gu”?
Gu to bzdura!
A może nie?
Mój bobas nie miał nic zadane na weekend.
Chodźcie na następną konkurencję! Szybko!
Kwadrat do kwadratu!
Kółko do kółka!
Wsadzaj je!
Nie gapcie mi się na ręce!
- A co, źle się czujesz? - Nie!
Czuję, jakby wszechświat robił ze mną a kuku.
Szefie, bekaj!
Złap świneczkę!
Nie mogę!
Łatwizna. Patrz.
Jestem duzią dzidzią!
Ciacho pac, ciacho pac, ciacho pac
O rety! Ale dziwnie.
To chyba działa inaczej na starszych i wcale nie jest faj-gu-gu.
To było... Co jest?
Templeton?
Dziwnie się czuję. Muszę...
Nie! Potrzebuję cię!
Jimbo, leć po Tima!
Dalej!
I już!
Zaraz mała świnka wskoczy na górę tabeli!
Serio?
Szefie?
Oboje wiemy, że to bzdura, ale może spróbuj osiągnąć to całe Gu?
Zrobimy Manchego i pozbędziemy się Grzechociary?
Niech inni się w to bawią.
- Wiem, kim jestem. - Dale z księgowości!
Którego nie znamy!
I nie mamy z nim nic wspólnego!
Zmęcz się! Zmęcz się!
- Zmęcz się! Zmęcz się! - Zaraz jej grzechotnę.
- Grzechotka! - Skup się. Muszę wygrać.
Nie! Zapomnij o Manchego.
Gwizdniemy jej grzechotkę
i zagrozimy, że jeśli nie odejdzie, to już jej nie zobaczy!
I po sprawie!
Wyluzuj, pantera. To ryzykowne.
- Czemu? - Bo tak.
Dam radę.
Zabawka!
Nie jesteś bobasem! Jesteś duży!
Jesteś duży!
Czego ci trzeba?
Szybko, bo jesteśmy ostatni.
O nie. Zaczęła grać na gitarze.
Podróżując, wiele się nauczyłam o sobie i o życiu.
Napisałam tę kołysankę pewnej nocy w aucie,
jakieś 20 kilometrów od Durango.
No już, oczka zmruż
Zła tonacja.
No już, oczka zmruż
Źle. Zacznę od nowa.
- Możesz szybciej? - Spokojnie. Pościskaj sombrero.
- Nie działa. - To może ci poczytam?
„W ciągu roku firma osiągnęła największy spadek
po tym, jak wyemitowała”...
No już...
Rozstroiła się.
Kolejni osiągnęli Gu!
Nic nie działa!
Co to?
Nic. Śpij.
No już, oczka zmruż.
Ukradłaś grzechotkę, choć ci zabroniłem?
Wolałam się zabezpieczyć.
W razie, gdybyś... nie wygrał.
Mówiłem, że dam radę!
A ja mówiłam, że musimy pozbyć się tej okropnej Grzechociary!
Dziwne. Wczoraj ją umiałam.
No już...
Jeszcze chwila, a totalnie przez nią zeświruję!
Jak chcesz, to się baw, ale ja muszę natychmiast ją załatwić!
Ej, Grzechociaro!
Wracaj do swojego działu sprzedaży, bo nie zobaczysz już tej grzechotki!
Gdzie moja grzechotka? Ktoś ją widział?
Twoja grzechotka jest tu!
Chwila.
O tu!
Wybacz.
To chyba pani grzechotka!
Danke, Dale! Uścisnę ci dłoń tak, że ci zdrętwieje.
Zaplanowałaś to z Dale'em?
Wiem, że bobasy lubią adrenalinę, więc ci się odwdzięczę.
Nigdy się tak nie wyspałem! Pewnie jestem pierwszy.
Dogonię ich w następnej grze.
Prawie się jej pozbyłam, ale ktoś mi przeszkodził!
Pewien zakupkany zadek!
Wygram tę grzechotkę, zrobimy Manchego i wszystko się ułoży.
Naprawdę chcesz wygrać tę durną grzechotkę?
- Nie! - Ale tak to wygląda!
Dam radę i nie lubię się powtarzać, dlatego omijam kuskus.
Mówisz, że dasz radę, ale nic z tego.
Nie dajesz rady!
Ale muszę dać!
Nie łam się, Dale.
Raz się wygrywa, raz się przegrywa.
Chociaż ty ciągle przegrywasz.
Kiedyś byłem szefem.
Wszyscy znali moje imię. A teraz?
Jestem Dale'em.
Wylali mnie, Staci.
Walczę o resztki godności.
Ale nawet ty we mnie nie wierzysz.
Nie wygrasz.
Dlaczego tak mówisz?
Wybacz. Nie wygrasz...
Nadal nie rozumiem.
...sam.
Chodźmy po twoją nagrodę.
Manchego! Co teraz będzie?
Przytulanki!
Ostatnia runda – wytrzymałość.
Hop na misia i trzymacie.
Nogi nad ziemią.
Macie mieć z nim ciągły kontakt.
Im dłużej, tym więcej punktów.
Bobaski z dołu tabeli też mogą wygrać!
Czyli Dale!
Tak, wiem, dzięki.
- Ile muszę wytrzymać? - Już liczę.
O 37 minut dłużej niż inni.
Spokojnie, damy radę.
Ej, Jimbo! Pora na Manchego!
Mam tu maluteńki problemik.
To go pokonaj. Potrzebujemy was!
Nie! Szef i Staci potrzebują dużego Tima.
Duzi nie jedzą palców!
Duzi robią inne rzeczy, na przykład...
ubezpieczają się albo odrabiają lekcje?
Żadnych lekcji w sobotę!
Mówisz jak duży!
I to po tym, jak powiedziałem... lek...
Finlandia!
Auć!
Doliczcie jej coś za jednoczesne lądowanie na buzi i pupci.
Jimbo!
Szefie, idziemy!
„Było sześć kawałków pizzy, na każdym sześć pepperoni. Ile ich było?”
Nie odrabiam lekcji... w sobotę.
Ile było pepperoni?
Trzydzieści sześć...
Mów dalej! To działa!
„Stolica Nevady?”
Carson City.
„Samica pawia to...”
Pawica.
Zjeżdżasz!
Przegrasz! Typowy Dale!
Nie jestem żadnym Dale'em!
Szybko, zapytaj go o coś!
Jimbo!
W drużynie powinny być cztery jabłka.
Skoro Szef Bobas to jedno jabłko, to ile jabłek potrzebuje?
Troje z nas.
Bo jest nas czworo!
Ej, kazałeś mi odrobić lekcje w sobotę?
Dzięki, Temple... Wysoki Bobasie.
Ja też chcę pomocników!
Wytrzymasz 37 minut?
No co ty! Ważysz z dziesięć kilo.
Idź. Wytrzymam.
Staci, na huśtawkę!
No dalej, strzelaj!
Przerwa na kawę. Przerwa na kawę.
Przerwa na kawę!
Fajnie, jednak żyjesz.
- Ile gugałem? - Dwie i pół godziny.
Dale wygrał! Jak kiedyś ten bobas,
którego wszyscy lubili i był tu szefem czegoś.
Jak on się zwał? Zapomniałam.
Honor! Prestiż! Gu!
Oto Złota Grzechotka!
Za pięć sekund zaczynamy Wielkie Manchego.
- Gu dobrze wybiera. - Pięć, cztery, trzy...
- Dlatego z dumą... - Dwa...
- Jeden! - ...wręczam tę Złotą Grzechotkę...
wszystkim!
Co?
Wszyscy jesteście świetnymi bobasami!
Tak!
Zero?
Tak, zero.
Nie pozbyliśmy się jej.
A ja odrobiłem lekcje w weekend.
Nagroda za udział.
- Ale przegraliśmy razem! - No tak, super.
Hejka, Szefie, co tam?
Dziękuję!
Sorki, mam tu robotę.
Już wystarczy. Dzięki.
Też się cieszę.
Ej, Naczelna z Grzechotkami! Wydałaś cały budżet zszywkowy?
Tak! Wszystko poszło na Złote Grzechotki.
Bo kto dziś jeszcze używa zszywek?
Tu komitet zarządzający.
Naczelny Bobasie z Grzechotkami, jesteś zwolniona.
Jestem Buddy z Działu Kadr.
Mam dla ciebie rozwiązanie umowy.
Podpisz tu, tu i...
Zszyłbym kartki, ale...
Naprawdę ją wylali?
Worek żmij! Worek żmij!
Worek żmij!
Odnalazłam moje Gu.
Szef Bobas
Napisy: Joanna Worwa-Nowocin