NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nikogo nie łączyć.
Szef Bobas
Jestem szef, Szef Bobas, szef Szef, Szef Bobas, szef, szef
Patrz, jak bobas rośnie, jak się pnie
Jestem kimś Mów do mnie „wielki szef”
Raz na wózku, raz pod wózkiem Wiesz, jak jest
Jestem kimś Mów do mnie „wielki szef”
Na głowie mam kołyskę, dom
Weź zmień pieluchę Gdzie mój śliniak, ziom?
Jak nie zapłacisz To mnie nie przekonasz
- Kto rządzi tu? - No ja, Szef Bobas
Jakoś daję radę w tym przewidywalnym świecie.
Zajęcia grupowe są fajne.
Dzieciaki też, ale żyję w chaosie.
Dłużej tak nie mogę.
Wszystko mi się miesza, nawet ile to dwa plus dwa.
Niby umiem szefować, ale czy każdemu?
Jeśli tak, chyba powinni mnie już przywrócić.
Słuchasz mnie w ogóle?
Ja tu przechodzę kryzys egzystencjalny.
Wiesz, co to?
- Kupa. - Kupa.
Czym jesteś tak zajęty, że masz w nosie moje rozterki?
- Wynalazłeś coś? - Nie skończyłem!
Łóżkolot? Nachosową pastę?
Nie, to coś do szkoły.
- Pokażę, jak skończę, dobra? - Nie.
- Chcę teraz! - Przestań!
Nie umiem kontrolować impulsywności!
- Potem pokażę! - Teraz!
- Co my tu mamy? - Oddaj! Nie skończyłem!
- Układ Słoneczny. - Ej!
Imponujące. Zachowana skala, kolory i...
rozplanowanie!
Płaczesz z powodu Układu Słonecznego?
Heliocentryczny geniuszu!
Wyleczyłeś mój kryzys egzystencjalny!
Jaki... Ej! Co ty wyrabiasz?
To do szkoły! I w dodatku na jutro!
Wiem, co muszę stworzyć!
Model zarządzania jasny dla bobasów, tak jak ten twój rysunek.
Struktura, podział, hierarchia.
W jaskrawych kolorach, czyli...
Organigram,
diagram organizacyjny pokazujący, kto jaką pełni funkcję.
Trzymajcie się. Zaczynamy!
Jako że pozostaję naczelnym strategiem,
mianuję się szefem, naczelnym i prezesem w jednym.
Zgoda?
Świetnie. Idźmy dalej.
Jarreau, wdzięk, charyzma.
Zajmiesz się PR-em.
Papuśny – HR i rozrywka.
Dakota poszuka klientów.
Psycholka ogarnie kwestie prawne.
Ma się gapić na przeciwnika przy każdej sprawie.
Shover zajmie się ochroną.
Lepkie Rączki – zaopatrzeniem biura.
Ze Scooterem Busko miałem problem.
Jak zdefiniować kogoś, kto wykracza poza wszelkie definicje?
Odpowiedź – nie robi się tego.
Będzie chłopcem na posyłki. Jakieś pytania?
Nie ma różowej wersji.
- Bo jej nie zrobiłem! - Ja się tym zajmę.
Kto chce różowy organigram?
Nie będzie różowego!
Co ważniejsze, to ja tu dowodzę i jestem na samej górze diagramu,
który nie będzie różowy i kropka.
Uwaga, słuchajcie!
Mam gorące info.
Bycie z wami w grupie właśnie stało się fajniejsze.
A powiesz, że prognozy pogody są zmyślone?
Chciałam... Co?
Tata mówił, żebym nie wierzył w nic, czego nie da się dotknąć.
Zabawne.
Zabawy też nie da się dotknąć.
Ciekawe, co tata powie na to.
Właśnie dzwonili z Grzecznego Bobo.
Zgadnijcie, kto zapozuje do ich nowego katalogu.
Nasze bobasy!
Sesja do katalogu?
Wystarczył jeden diagram i wszystko się układa!
Pomyślcie, każdy na świecie zobaczy nasze słodkie buźki.
Bingo! Dzięki temu odzyskam pracę!
A gdy już trafimy na okładkę...
- O rety, patrzcie! - Jaki słodki bobas!
Najsłodszy bobas? Wszystkie są słodkie.
Po prostu byłem na okładce.
- Jak to zrobiłeś? - W dwóch słowach...
Halo? Szefie Bobasie?
- Co będzie, jak trafimy na okładkę? - Zobaczysz.
Wszyscy zobaczą.
Misja jest prosta – zasłodzić na zabój.
Pewnie nie wiesz, że byłem na plakatach w Korporacji Bobas.
Ja wiem!
Doskonale rozumiem, czego oczekują.
Po prostu słuchajcie się mnie, a sukces mamy murowany!
Uwaga, źrenice w górę, siatkówka w dół, oczy prosto.
Nazywam się...
Travis Le Duque.
Trafił się nam „artysta”.
Uwielbiam pana dzieła.
Pani ulubione? Czas start.
Chodziło mi ogólnie o fotografowanie.
A mogłam widzieć coś pana autorstwa?
To zależy.
Korzysta pani z kuponów?
Minus 25 centów za pudding i co drugi burger za darmo.
Pamiętacie kolekcję zdjęć gepardów od firmy Kompost International?
Tak! To też moje zdjęcia.
Ale rabaty!
Cofam to.
Zaprzedał się taniej komercji. I słusznie.
Do roboty!
Mój aparat to lep, który uchwyci waszą nieziemską słodycz.
Wolę, gdy coś ma sens,
ale on gada tak bez sensu, że aż wszystko ma sens.
Pamiętaj o organigramie. Oczyść wybieg i pozwól mi błyszczeć.
Dobrze i źle. Chcę to odzobaczyć.
Na pewno masz iskrę, ale czy będzie z niej ogień?
Tak. Pokaż więcej i mniej.
Patrz na mnie. Nie tu!
Na mnie, ale gdzieś poza. Na co patrzysz?
Niech twoje ciało zdefiniuje słowo „definicja”.
Aż mam dosyć tego, że mam cię dosyć.
Ty!
Jesteś uosobieniem perfekcji!
Co? Busko?
To uosobienie domu wariatów!
Nie zasługuję na twoją wspaniałość.
Mój nowy gepard.
Zazdroszczę Scooterowi, że Trav go wybrał.
O, widzę, że ty też zazdrościsz.
A może to zawiść?
Zawsze je mylę.
Zdefiniujesz zawiść swoim ciałem?
Mój Scooterek został gwiazdą!
Mam to od znajomego z Grzecznego Bobo.
Katalog jutro idzie do druku, więc okładka jest pewna.
Muszę to uczcić!
Zrobię krówki!
Świetnie. Uwielbiam krówki.
Hurra! Czyli misja ukończona?
Mamy już okładkę, więc powiedz, co się teraz stanie.
To chwilowy szok. Muszę się skupić.
Za i przeciw wybrania najgorszego bobasa na okła...
Busko, nie teraz.
Za? Mamy bobasa na okładce.
Miłość wzrośnie.
A przeciw? Scooter, daj mi...
Mogę spytać o coś z dziedziny HR...
Skoro Scooter jest znany,
czy zatem nie powinien przesunąć się na sam szczyt?
Nie ma mowy!
To co, że jest na okładce?
Nadal jestem szefem.
Grupa chyba ma na ten temat odmienne zdanie.
Fajne kamyki. Słuchaj, Scoot-Scoot. Mogę tak mówić?
Ta okładka wniosła zamęt w kwestii przywództwa.
Zapewne nie chcesz, by cię kopiowano.
A ja nie chcę stracić wysiłku, jaki włożyłem w szkolenie was,
więc może przypomnijmy kolegom, że to ja jestem tu szefem?
Jak to „nie żartuj”?
Nie żartuję!
Scooter Busko szefem bobasów?
Mamy przechlapane.
- Jarreau, nie! - Uwaga!
Przeklęte dzieci!
- Dajcie poczytać gazetę! - Co się z dzieje z bobasami?
Powiesz w końcu, co się stanie, jak będziemy na okładce?
Wszyscy znienawidzą bobasy, a Korporacja Bobas ciebie?
Jeśli tak, to jako spec od HR i twój duchowy guru,
gratuluję!
Katalogu jeszcze nie ma!
Trzeba powstrzymać Scootera, zanim wykryją go radary Korporacji!
Nasze radary chyba coś wykryły!
O nie! To Armagedon!
Inwazja Scooterów Busko.
- Mamy jakiś plan? - Tak.
Ale zakłada on jedynie to, że...
Wszyscy zginiemy!
Nie wierzę.
Ten plan i tak musiałby potwierdzić nowy naczelny.
Oby to był ktoś ogarnięty.
Hejka. Tu Buddy z działu HR.
Jak tam? Albo potem powiecie.
Bo teraz chcę wam przedstawić nowego naczelnego.
Znacie Bobasa z Komitetu, Emiliano.
Prezes został naczelnym?
- Najmądrzejszy z mądrych! - Zbawca prosto z Olimpu!
A to jego brat bliźniak, Naczelny Bobas Hermano Menor.
Dlaczego to tak błyska? Mamy pożar?
Jakiś bobas się pali? A może my?
Brat spytał: „Chcesz być naczelnym?”.
Może z litości? Sam nie wiem.
Myślałem, że to banalna robota, ale będzie bardzo ciężko!
Co mam robić?
Rozkazywać?
Niech ktoś mi da szklankę wody!
Jimbo i ja działaliśmy w terenie.
Mamy się tym zająć?
Tak! O tak!
Dziękuję.
Muszę dziękować?
To wszystko przez Scootera.
Słuchasz mnie?
Muszę odzyskać grupę. Pomóż mi!
Sam sobie pomóż.
To ma być odmowa?
Zniszczyłeś mi pracę, by zrobić durny orbitogram.
Organigram.
Orbita, orbita, orbita, orbita, orbita, orbita.
Racja.
Robiłem od nowa i zdążyłem zrobić Słońce, Ziemię
i wielką kulę, którą nazwałem „Planetą reszty planet”.
Dostałem pałę.
Musiałem robić od nowa!
Od nowa... To jest to!
Znowu przypadkiem ci pomogłem?
Ta okładka to źródło moich koszmarów.
Ale jeśli sprawię, że na okładkę trafi właściwy bobas,
znów będę szefem, usunę Scootera i uratuję miłość do bobasów.
Skąd pewność, że to pomoże?
Bo tym razem przygotuje mnie weteran konkursu Mały Pulpecik,
Tim Templeton.
Wiesz, że konkursy to mój słaby punkt!
No dobra.
Ale pomożesz mi z Układem Słonecznym.
Zgoda!
Szefie, mamy problem przez...
Wiem, przez Busko i bandę jego naśladowców.
Ale mam już plan, a wy mi pomożecie. Nie ma za co.
- Super. - Chwila.
Nawet jeśli jesteście choć na tyle utalentowani,
dlaczego tamci mieliby zmienić okładkę?
Spójrz na minę Scootera.
W Brazylii taki uśmiech oznacza coś brzydkiego.
Co?
Spokojnie.
Ten uśmiech wcale niczego nie oznacza.
Wszystko zmyśliłem.
Ale jeśli ktoś to łyknie...
Będą musieli zmienić okładkę!
Rozpowiedzmy to i szykujmy się do zdjęć!
Będziemy walczyć i nie przestaniemy
Aż na szczycie się znajdziemy
Na czworakach czy nie, uda nam się
Dotrzemy na szczyt
Szczyt jest nasz
Lecz gdy okaże się Że walki nie nadszedł kres
I na szczycie szczytu drugi szczyt jest
Będziemy się czołgali i na czworakach szli
Aż nie będzie już dokąd iść
Więc może to już jest szczyt
A gdy czuliśmy, że to jeszcze nie to
To tylko zwykły głód lub pragnienie
Co ma sens Bo widocznie czuliśmy zmęczenie
Po długiej drodze na szczyt!
A co z moim Układem Słonecznym?
Wybacz, zapomniałem.
Wszyscy do roboty!
- Kosmos jest super! - A jaki wielki!
Przy nim czuję się taki malutki.
A ja nie! Bo jestem wielki!
Projekt gotowy.
Ten też.
Tak!
Tu nie rządzi Scooter Busko, tylko ja!
A ja uwielbiam Brazylię
i wszystkich wyborców o brazylijskich korzeniach.
Kto ma ochotę na pyszne coxinhas?
Grzeczne Bobo chce powtórzyć sesję.
Tak!
Panie Le Duque, tak mi wstyd.
Scooter musiał zobaczyć ten uśmiech w telewizji.
Przeprosiny są jak pigmejka karłowata.
Nie zamierza pan wyjaśnić, o co...
Idźcie coś zjeść. Ja tu tworzę.
- Co? - Żarcie za darmoszkę.
Twoja twarz to zbyt piękna broń.
Nie powinienem jej używać.
Odejdź już. Twój blask mnie poraża.
Chyba już pora wskoczyć na wyższy szczebel.
Chętnie pomogę.
Znowu?
Aktualizować na bieżąco, skoro Shover teraz rządzi?
Shover wcale nie rzą...
Tak, mów do obiektywu, cichymi słowami.
Tak. To żywa natura.
Tańcz jak opętany.
Teraz to już na pewno nie chcę dzieci.
Lepiej kupmy sobie nowe meble.
Przepraszam!
Robię, co mogę, ale nie wiem, czy robię, co trzeba!
Szefie, co się dzieje?
Scooter Busko nadal rządzi?
Nie, ale nowy jest jeszcze gorszy.
Wielkie nieba!
Moje dziecko!
Idźcie jeść.
Czas to sztuka, sztuka to kasa, a dzięki niej mam na prawnika.
A Maxine nie dostanie moich gepardów.
Pośpieszcie się!
Jest coraz gorzej.
Komputer się nie popsuł. Proszę oddać śrubokręt!
Jimbo, leć po gaśnicę!
Super było, ale się skończyło.
Pora na mnie.
O nie.
Idźcie jeść. Sio, już.
- Dobrze, skoro tak pan mówi. - Ja zjem muffinkę.
Moje!
Zmieniałem obiektyw? Dziwne.
Sztuka wciąż mnie zaskakuje.
- O nie. - Moje!
Tylko nie to!
Kleptomania nas zrujnuje!
Nie rządzi Dakota, tylko ja!
Zaczynamy!
Kończymy!
Ty tak, ty nie.
Jesteś cudem. Pokaż się.
- Co to za poza? - Chwila.
Jesteś tak świetny, że aż zły.
Za dużo. Za mało.
Napisz sprawdzian oczami.
Przenieś stolicę Nowego Meksyku!
Pokaż, że jesteś spragniony!
Znajdź prawdę i ją okłam.
Pomyśl o basenie, zmniejsz go, wylej wodę i masz miskę!
Pięć minut przerwy, a dla emocji dziesięć.
Słuchajcie, stajemy na głowie, by go zaspokoić.
Po co? By poczuć się ważnym?
By rządzić? To coś wam powiem.
Nieważne, ile zrobicie słodkich minek,
ile przytulicie maskotek...
ani czy traficie na okładkę.
Traktują nas jak jakieś przedmioty.
Ale całą sławę zgarnie ktoś inny,
ktoś najważniejszy.
Jeść!
Travis Le Duque.
Mamy go obalić? Naszego kochanieńkiego Trava?
Jeśli damy mu sobą rządzić, to my nigdy nie będziemy.
I co gorsze, nie będziemy drużyną.
Busko?
By wygrać, musimy działać razem.
Kto teraz chce mi zaimponować tym, że wcale mi nie imponuje?
Jak słodko.
Ale to sesja do katalogu, nie z imprezy.
Nie taką mam wizję!
Drużyno, do boju!
- To chyba sztuka. - Sam się prosił.
Tim, jaka piękna praca!
W taki Układ Słoneczny to i ja uwierzę!
Sam to zrobiłeś?
Nie „skometuję”.
Co tam jakiś katalog!
Znajdziemy inny sposób.
Ważne, że jesteśmy drużyną.
Dziś możecie odpocząć.
Karaluchy pod pieluchy.
Ale jutro zabieramy się do pracy.
Jaki masz plan, Szefie?
Szefie?
Mój plan jest taki,
żeby jutro na nowo obmyślić plan na zwycięstwo.
Udało się!
Brat właśnie mnie pochwalił!
Spytałem, czy w takim razie zrobimy święta u mnie.
I wiecie, co powiedział?
Nic, ale przynajmniej nie odmówił!
- Jak miłość do bobasów? - Świetnie.
A wszystko dzięki tej nowej okładce.
- Co? - Udało się!
Udało się, i to jeszcze jak!
Najlepsza reklama na świecie!
Podmienili zdjęcie.
I co o tym myślisz?
Że ci z Grzecznego Boba to banda sprytnych pijarowców
i bardzo chciałbym uścisnąć rękę ich szefowi.
Szef Bobas
Napisy: Joanna Worwa-Nowocin