NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nikogo nie łączyć.
Szef Bobas
Jestem szef, Szef Bobas, szef Szef, Szef Bobas, szef, szef
Patrz, jak bobas rośnie, jak się pnie
Jestem kimś Mów do mnie „wielki szef”
Raz na wózku, raz pod wózkiem Wiesz, jak jest
Jestem kimś Mów do mnie „wielki szef”
Na głowie mam kołyskę, dom
Weź zmień pieluchę Gdzie mój śliniak, ziom?
Jak nie zapłacisz To mnie nie przekonasz
- Kto rządzi tu? - No ja, Szef Bobas
Przed nami długa noc!
Kto chce podwójną pieluchę?
Uważaj!
Podpisać!
Chciałam trzy zebry!
Masz dokumenty. Dzięki za butlę.
Wylatujesz. Nie ty. Ty załatw zebry.
Wielo-Wielozadaniowy Naczelny Bobasie, nowe wyniki.
Dajemy radę.
Miłość rośnie dzięki słodkim kostiumom.
Póki co cukier w normie, ale musimy uważać na jego spożycie, bo...
miłość do bobasów będzie spalona!
Włosy mi się palą!
- A krócej? - Typowe Halloween w Korporacji Bobas.
Czyli świetnie.
Do archiwum. Odwołać am-am.
I załatwcie kapelusz do picia!
Komu jeszcze pieluchę?
Miłość kontra słodycze?
One zawsze wygrywają!
Nie obchodzi cię to?
Dzisiaj wyjątkowo nie.
Dziś obchodzi mnie jeden bobas.
Z życiem, kochani!
Dzisiaj to zrobimy.
Skąd wiem, że zrobi to dzisiaj?
Bo... mamy Halloween.
Najgorętsza noc w Korporacji.
I przesłodki chaos.
Kiedy na pewno nikt nie zwróci uwagi na bandę bobasów?
W wieczór, w który roi się od przebierańców.
Będziemy cicho jak myszki i pracowici jak pszczółki...
Dzięki takiemu zamieszaniu
łatwo przemknie się z tą swoją gamoniowatą ekipą.
...w sam środek bestii...
Do kwatery głównej Grzecznego Bobo!
Tak, kapitanie, ryzykujemy, ale sami się o to proszą.
Moich rodziców też już omotali.
Mamy ich zamek na kibelku!
Nie żebym korzystał z łazienki, ale to zły znak.
Prawie zrobiłem dwójkę do wanny.
Skup się.
Busko będzie tu za trzy, dwa...
Witajcie na pierwszej, dorocznej, strasznie śmiesznej zabawie u Templetonów!
Ktoś tu się przebrał za kaskadera!
Nie, lekarz kazał mu nosić kask.
Wezmę go na górę.
Wszystko gotowe, ale pamiętajcie,
że teraz Staci działa w terenie
i jest dobra.
W końcu...
To on mnie wyszkolił.
Jimbo?
Ale to Szef!
Przecież mu ufamy!
Wiem, ale ostatnio nie jest sobą.
Odrzucił pracę, spiknął się z Mopsem Dropsem
i nie cierpi Grzecznego Bobo!
Musimy go powstrzymać dla jego dobra.
- Będzie ciężko. - I to jak.
Na pewno ma jakiegoś asa w rękawie.
Tylko jakiego?
Zdradzę tylko, że to as i jest w moim rękawie.
Nic więcej.
Glino, na posterunek.
No tak, skorumpowany glino.
To leczniczy olejek lawendowy.
- Niesamowite! - Wspaniały!
Jak wakacje zamknięte w buteleczce!
Ale śmiesznie buzuje w nosie!
Pozer.
Potrzebuję całej ekipy.
Szef Bobas to świr, ale zna się na rzeczy.
Stare mleko!
Ciut na lewo. Bez placków!
Kumplujecie się?
Już nie.
W żłobku nauczyłam się blokować emocje i litość,
gdy ktoś zasłużył na bęcki.
Smacznej kanapki BST, Brayden... z bekonem, sałatą i tarantulą.
Poddam to medytacji.
Om. Om. Om.
Nadal medytuję. Om. Om.
Zatwierdzam!
Cóż, czasem trzeba zaryzykować.
Wiadomość od Komitetu.
Nie pozwalamy na ryzyko w Halloween.
Wielo-Wielozadaniowy Naczelny Bobasie, wylatujesz!
Super! Mam więcej czasu na hobby!
Powiedziała, że zatwierdza,
czyli pora na...
Drugi etap, Templeton.
Mamo, tato, inni rodzice, nigdy nie zostajecie w domu,
by dawać cukierki, a to najlepsze zajęcie.
Dlatego mam pomysł!
W tym roku ja pójdę z bobasami, a wy sobie porozmawiacie.
- Jesteś kochany, ale... - Wiem, wiem.
Ja sam z ósemką bobasów to zły pomysł,
ale jeśli coś już na to zaradziłem?
Uszanowanie.
Wygląda dostojnie w tym cylindrze.
Wypuść wiewiórkę.
Może faktycznie raz zostańmy w domu.
Ej, wiewiórko, chcesz monetę?
A masz!
Wybacz, synu, ale dzięki za chęci.
Sprytnie, Staci.
Ale...
też bym tak zrobił.
Kici, kici, Marisol!
Jesteś pierwsza!
Nie, proszę pana, przyszłam po Tima i dzieci,
tak jak rozmawialiśmy.
Co tu robi Marisol? Skąd się wzięła?
Cześć, Marisol! Mówi Ted Templeton!
Przez telefon brzmiało lepiej.
Gotowy? Osiem bobasów i dziesięć przecznic,
czyli mnóstwo cuksów.
Wolisz psikusy, cukierki, czy oba?
Jakie lubisz? Ja tęczowe zawijane lizaki!
Serio? Ja też! Niesamowite!
Skoczę po bobasy.
Chcesz do klopa? Albo wanny?
Nie, boję się!
Na myśl o Marisol słyszę te piosenki, podczas których rodzice się całują.
Przejrzy mnie! Spalę misję!
Nakręcasz się.
Busko, puść.
My pójdziemy do Grzecznego Bobo,
a ty grzecznie pilnuj, by Marisol nas nie nakryła.
Nie skupiaj się na słodkich uczuciach, tylko na słodyczach.
A ja pomogę.
- Serio? - Nie tobie.
Wyruszę z twoim bratem w podróż do serca Marisol.
Nigdzie nie wyruszam.
Możesz ze mną iść, ale dziś liczą się tylko cukierki.
Twoje usta mówią jedno, ale serce puka w innym rytmie.
Stuk-puk, stuk-puk.
Skupmy się na misji.
- Powodzenia. - Wesołego Halloween.
Ona gdzieś tu jest.
Joy, skanuj teren.
Kogo ja widzę.
Dobrze wyglądasz.
Jak prawdziwy kryminalista.
Nie wiedziałem, że zbierasz cukierki.
Co tu robisz?
Chyba ci zimno,
ale w Korporacji miałbyś gorąco w portkach.
Wiążesz buty tą swoją butą?
I to podwójnie.
To dobrze, bo mogłabyś się potknąć.
O, wiadomość z Korporacji.
Ciekawe, o co może chodzić?
Siemka, Stace! Zostałam naczelną!
Ale czad!
Słuchaj, w jakimś domu rozdają cukierki garściami.
Zajmij się tym, nim któryś bobas przedawkuje.
Który to dom?
Chwila, sprawdzę.
O, Templetonów.
A to czasem nie...
Dziękujemy!
Skąd mamy dziesięć misek?
Nie wiem, ale świetnie się bawię!
Cukierek albo psikus!
- Zjem cię! - Daj cukierka, albo psikus!
Musimy zrobić z tym porządek, zanim ktoś przedawkuje cukier,
więc dajcie z siebie wszystko.
Mali urzędnicy!
Ale nie w sprawie podatków, prawda?
To by było ooo-kropne!
Wesołego Halloween! Dobranoc!
Świetnie pan wygląda w tym zielonym polo!
Dziękuję. To mój strój supertaty.
Takie kołnierzyki wymyślono pod koniec XIX wieku,
bo latały na wietrze.
Niesamowite!
- Mam też niebieską. - Super! Uwielbiam słuchać o koszulkach.
- Są też blezery... - Dzięki za wykład!
Rodzice wymiatają!
Dzięki za rozmowę. Pa!
Jak idzie?
O! To te cukierki?
Tak! Misja wykąpana i przewinięta.
Może iść lulu.
Jestem świetną naczelną!
Brawo!
Tak.
Jimbo, wyrzuć towar, a ja zajmę się szefem,
za twoim pozwoleniem, Naczelna Pracownico Peg.
Rób, co chcesz.
O rety! Czyli to tak smakują cukierki?
Musicie spróbować!
Ale pyszne!
Cukierek lub psikus!
Mamy jeszcze osiem dzieci,
więc by uniknąć sprawy o dyskryminację, da pan osiem arktycznych sopelków.
Dziękujemy.
Ale bomba!
Nie pora na zachwyty, póki mamy całe stopy i puste kosze.
- Gdzie teraz? - Nie tam.
Dentysta!
- Ale tu podobno dają... - Tęczowe lizaki?
Fajnie, że się dogadujemy.
Myśl o cukierkach. Do boju!
- Za co się przebrałeś? - Ja?
Powiedz, że za śmieci, bo chcesz, żeby z tobą wyszła.
Skup się na cukierkach.
Na uśmiech matki, istne bachanalia żłobkowiczów.
Odwrót! Musimy poszukać innej drogi!
Jest i moja wychowanka.
Możemy się schować?
No to idziemy.
Musimy ją zgubić w tłumie wariatów.
Może Halloween nas oszczędzi!
W żłobkową burzę!
Kum, kum.
Chodźcie.
Grzeczne Bobo jest po drugiej...
Nie bał się tych dzikusów?
Szef Bobas to szaleniec.
Ale też bym tak zrobiła.
Nie!
Trafiłem bobasa?
Celowałem w wiewiórkę!
Walczyłem ze złem!
Przepraszam! Nie umieraj!
Bo wtedy tata na pewno nie pozwoli mi mieć chińskiego smoka!
Nie rób mi tego!
Ała! Tak!
Jeszcze nie pójdę do więzienia!
- Co? - Nie tak ostro!
Szanuj nowego naczelnego!
Tak! Chip rządzi tu twardą pięścią.
Szef twoich snó...
Czego? Jestem w środku...
Zdania?
Skumałaś? Bo chciałem...
Peg zniknęła, twoja ekipa działa sama,
a miłość do bobasów niszczą...
Templetonowie.
Nieźle! Tak.
Powinnaś być naczelną... ale nie jesteś!
Dlaczego te niepilnowane dzieci rozszarpały dziesięć misek cukierków?
Zobaczą, że już nie mamy, i sobie pójdą, prawda?
To tylko miętówka!
Dzwońcie po innego policjanta!
Pewnie zjedliście cukierki.
Ale ja mam ostatniego.
Dobra, odsyłam do was Peg i ekipę.
Muszę zostać i odnaleźć Szefa.
Nowa naczelna zatwierdza!
Katja! Nieźle!
Mamy zamach stanu. Nie zawracaj mi głowy.
Wszyscy cali?
Dobrze, bo dotarliśmy. Szybko!
Dakota, czyń honory.
Staci.
Wyglądasz jak kryminalista.
Też bym tak zrobił.
Plan z Busko spalony.
Ktoś ma inny?
Ten czytnik jest do dekoracji?
Dzięki. Wchodzimy!
No to kończymy.
Słyszysz romantyczne kubańskie bolero?
¡Ay, qué cosa!
Spójrzli.
„Li”?
Musimy...
zaliczyć ten dom?
Nie mam go na liście.
No bo...
to tajemnica.
Rozdają popcornowe kule w karmelu i posypce ciasteczkowej.
No dobrze.
Nie ma za co, cukierkowy Romeo.
Labirynt kiepsko rozplanowanych biurek?
Happy Sedengry?
Pseudogaworzysta?
Co on tu robi?
Dlaczego wchodzi do gabinetu naczel...
Niech to!
Bez sensu?
Wręcz przeciwnie.
To genialne.
Wszystko było ustawione!
Spaliliśmy go na żywo,
ale co było dalej?
Udał, że przepraszał i zalał nas gadżetami Grzecznego Bobo!
To geniusz zła,
więc bez wahania wytoczę moje największe działo.
Mówiłem, że mam asa w rękawie.
Busko...
Wystrugaj klucz do jego biura.
Szkoda, że do tego doszło.
Koledzy z biura, wspólnicy,
a potem przyjaciele i wrogowie.
Jacy znowu wrogowie?
Próbuję ci pomóc!
Mam plan, Stace.
Zgaduję, że twój niecny plan zakłada,
że naruszysz zasady i pokażesz dorosłemu, że umiesz mówić,
a jemu wtedy rozsadzi mózg,
bo dorośli nie są w stanie tego pojąć i...
Happy zeświruje, Grzeczne Bobo upadnie,
a Korporacja będzie w szoku.
To dokładnie mój plan.
Skąd wiesz?
Bo też bym tak zrobiła.
I też mogę łamać zasady!
Ted i Janice chętnie się dowiedzą, że ich słodki bobasek
chodzi samiutki po mieście i po straszliwym biurowcu, prawda?
Dzwonię.
Shover... pchaj!
Znam to pchnięcie.
Wszędzie bym je poznała!
Brayden!
Jaki Brayden? Masz na imię Eggy.
Aegi? Serio?
Dziecko po koreańsku. A to cieka...
Co? Brayden ze żłobka?
Ani mi się waż!
Drugie ciacho.
Wystrugaj klucz!
Wybacz, Stace.
Zdrowego Halloween.
O popcornowych kulach mówił mi... Danny Petrosky,
a jemu powiedziała o tym wiewiórka?
Tim, czy ty kłamiesz?
Sprawdzę bobasy!
Co teraz?
Powiedz swej papużce prawdę. Ona cię wyzwoli.
Co ty? Mój brat zawali misję, Marisol się obrazi i zawiodę rodziców!
Nie o tym, tylko o tym.
Stuk-puk, stuk-puk.
Wszystko gra?
Jesteś super, a ja skłamałem, żeby spędzić z tobą czas.
I przebrałem się za Wigulę, „potwora w peruce”,
ale tak naprawdę nie miałem pomysłu, więc założyłem byle co.
Spoko.
Tęczowy zawijany lizak.
Wesołego Halloween.
Moja działka.
Co jest?
Kto tam?
Na kangura!
Straszą mnie jakieś zjawy!
Witaj, Happy.
Twój mózg właśnie się rozpada.
Synapsy strzelają... pif, paf, buch.
Nie walcz.
Choć włosy oddzielają się od skóry,
nie powstrzymuj tego.
Gdy wybuchnie ci mózg, a potem wróci do normy, by to zrozumieć,
wiedz jedno, sam to wywołałeś.
Gadający bobas!
Bój się!
Bobas mówi do ciebie!
Czyli tak mnie skompromitowałeś.
Umiesz mówić. Wszystko jasne.
No tak.
Właśnie.
Zamknij firmę, albo...
Twój grobowy głos sprawi, że zmiękną mi molekuły?
Dzieci mówią albo nie.
Nie obchodzi mnie to, bo zarabiam kasiorę.
Ta firma plus głupi rodzice to mnóstwo forsy,
więc nie mam zamiaru niczego zamykać.
Myślałeś, że mnie masz?
Jesteś bobasem.
Wiesz, ile mi to zajęło?
Twoje groźby na mnie nie działają.
Ty masz kosi-kosi, a ja pięciowymiarowe szachy.
Długość, szerokość, głębokość, czas, długość...
Powtórzyłeś się!
A nie mówiłem?
Zanim skończymy rozmowę, obudzisz się za dziesięć godzin w swoim kojcu.
Czyżby?
Zanim skończymy rozmowę, ty...
Kaka, pupu, dada.
Szef Bobas
Napisy: Joanna Worwa-Nowocin