Zatem po raz kolejny format adresu IP w tym przypadku IP wersja 4 jest 32-bitową liczbą binarną.
Jest on podzielony na cztery części lub cztery oktety, które mają 8 zwierząt lub jeden bajt wielkości.
Tak więc adres IP może być zapisany następująco w binarnie w notacji dziesiętnej z kropkami lub może być zapisany
w następujący sposób.
Kanałowy zapis dziesiętny.
Tak więc, aby to podsumować, powiedzmy, że liczba bajtowa lub liczba 32-bitowa jest zwykle zapisana w notacji dziesiętnej z kropkami.
Ale pamiętaj, że to w rzeczywistości binarny adres 32-bitowy.
Zapoznaj się z filmami binarnymi.
Jeśli nie masz pewności co do formatowania lub konwersji pliku binarnego na dziesiętny iz powrotem, a oktet
to 8 zakładów binarnych, jeden bajt jeden bajt odpowiada ośmiu bitom binarnym.
Żadne postanowienie dotyczące ubioru nie składa się z czterech oktetów, takich jak dodatkowy X, aby dodać dodatkowy X, gdzie X jest
oktetem lub 8 bitami lub jednym bajtem.
Teraz, ponownie korzystając z naszej analogii ulicznej, można mieć ten sam numer domu na różnych ulicach.
Więc domem może być Oxford Street, a także Cambridge Street.
House Number One nie powinien pojawić się dwa razy na tej samej ulicy.
Ale w tym samym sensie numer jeden jest dozwolony na różnych ulicach.
W sieci 10 może być numer jeden, ale jeden pies 1. 0 ukośnik 24 i numer jeden
w sieci 12:48 1. 0 przesunięty 24 Ta sama liczba może pojawić się w różnych sieciach.
Wyjaśnię to następnemu 24 za chwilę.
Kiedy omawiamy meczety sieciowe, ale w tym przykładzie mamy sieć wyższą o jeden przy 1. 0 i powiedział
w jednym punkcie 1. 0 i można mieć wiele urządzeń z częścią hosta adresu IP ustawioną
na tę samą część hosta może pojawić się dwa razy, jak jestem w tym przykładzie lub wiele razy w sieci lub w Internecie.
Tak długo, jak część sieci jest inna, jedną rzeczą, którą poznasz w sieci, jest to, że rzeczy
ciągle się zmieniają w klasach lub klasowe sieci były używane w Internecie od 1981 roku do wprowadzenia bezklasowego
do routingu w domenie w 1993 roku, który jest powszechnie znany jako cyder lub C IDR.
Teraz przed 1993 r. Klasy adresów były używane do dzielenia przestrzeni adresowej IP w wersji 4 na pięć
klas adresów.
Trzema, na których się tutaj skupimy, są klasy A B i C, które są używane dla każdego
ruchu kosztowego plus D jest używane do rozsyłania grupowego, a klasa C jest zarezerwowana dla przyszłych lub eksperymentalnych celów.
Klasy zostały zastąpione w wersji IP 6 w wersji 6 i nie używają klas adresów, aw klasach adresów
IP w wersji 4 zostały zastąpione klasami cyder.
Tak więc różne klasy adresów B i C zostały użyte, aby pomieścić różne rozmiary sieci,
które pomagały w klasyfikacji tych sieci.
Przykładowo, adres klasowy obsługuje około 16 milionów adresów IP.
Więc po raz kolejny mieliśmy plus b i c ..
Zostały one zastąpione przez zastąpione przez cyder.
Zobaczymy, że IDR i klasy adresowe, takie jak A B i C, zostały określone, a następnie przydzielone przez właściciela lub
numery przypisane do Internetu lub 30.
Ten format nie jest całkowicie wykorzystywany w oryginalnym formacie.
Dziś ma wpis w Wikipedii zawierający listę adresów klas.
Każda klasa ma około 16 milionów adresów IP.
A jeśli przewijamy listę, możemy zobaczyć różne przykłady.
AT & T ma 12 Xerox 13 HP 15 grudnia 16 więc 15 i 16 są teraz własnością HP.
Apple ma 17 MIT 18 Ford 19 i tak dalej i tak dalej.
Zauważmy jako przykład własność firmy Apple 17. 00 doats arrow slash 8 Apple ma 16 nieparzystych milionów publicznych adresów IP, które
są częścią adresu klasy A.
Tak więc w oryginalnym formacie adresu IP przez adres składa się z ośmiu bitów sieciowych i 24 bitów hosta.
Stąd jest napisany w kształcie oznaczającym osiem zakładów sieciowych.
Teraz było dobrze, gdy Internet był mały, ale szybko stał się czynnikiem ograniczającym i
dlatego wprowadzono wiele adresów o różnych rozmiarach i częściach sieci.
Stąd mamy klasę klasy B i adresy klasy C.
Należy jeszcze raz zauważyć, że pełne adresy klas zostały zastąpione w 1993 r. Trasowaniem bez plotowania do domeny lub
C ID są również nazywane cyder.
Jednak nadal możesz napotkać polecenia korzystające z klasycznego formatu adresu.
Przykładem tego jest polecenie pracy w sieci podczas zapisywania protokołów.
Przykład: jeśli użyjesz polecenia sieciowego w procesie routingu, polecenie zostanie napisane w
pełnym formacie klasy.
Warto również poznać nieco historię i zrozumieć, dlaczego mamy dziś problemy z
brakiem adresowania IP.
Dlatego warto poznać kompletne adresy.
Podział adresów był pierwotnie używany do próbowania i zapisywania lub konserwowania adresów
IP, ale nie działał w oryginalnym formacie, a zatem został rozszerzony i zmieniony przez starannie objaśnioną stronę za chwilę.
Przyjrzyjmy się najpierw różnym klasom adresów bardziej szczegółowo.