Oto krótkie podsumowanie modelu OSI.
W warstwie 1 mamy warstwę fizyczną, fizyczną specyfikację taką jak Rj-45
definiuje się na tej warstwie, opcje takie jak specyfikacje kabli, napięcie i inne parametry
fizyczne są definiowane w warstwie fizycznej.
W warstwie 2 mamy warstwę łącza danych i tam właśnie znajduje się adres Mac.
Za chwilę opiszę adresy Mac bardziej szczegółowo.
Na warstwie 3 mamy adresy IP i tam właśnie odbywa
się routing routerów rezydujących na tej warstwie i adresy takie jak IPv4 lub IPv6 istnieją na warstwie 3.
Na warstwie 4 mamy protokół taki jak TCP i UDP, teraz
niektóre z tych informacji zostały uwzględnione w filmach z modelami OSI,
ale tutaj przyjrzę się niektórym warstwom bardziej szczegółowo.
Więc Ethernet urodził się w latach siedemdziesiątych, co dla
wielu z nas wydaje się naprawdę dawno temu.
Robert Metcalfe był jedną z osób zaangażowanych w rozwój sieci Ethernet.
w 1979 r. założył także firmę o nazwie 3Com, która następnie
została zakupiona przez Hewlett-Packard. Ważne jest, aby zrozumieć, że Ethernet i
sieci są bardzo młode w porównaniu do środowisk telefonicznych.
Alexander Graham Bell wynalazł system telefoniczny wiele, wiele lat temu na długo
przed pojawieniem się Ethernetu.
Dam ci krótką lekcję historii, ale warto poznać historię sieci Ethernet,
ponieważ wyjaśnia ona, w jaki sposób dotarliśmy do
miejsca, w którym jesteśmy
dzisiaj, wyjaśnia również niektóre z koncepcji, które są nadal aktualne w dzisiejszych sieciach.
Teraz w oryginalnej implementacji Ethernet.
Zastosowana architektura sieci była topologią magistrali.
W topologii magistrali każde urządzenie podłączone do
pojedynczego kabla i klienci dzielą zatem linię komunikacyjną lub magistralę.
Jest to podobne w koncepcji do
tego, co używamy w środowisku telefonicznym, które nazywa się linią telefoniczną, w
której do świadczenia usług telefonicznych do odległych obszarów wykorzystywano pojedynczy kabel.
W tym przykładzie miałbyś jeden kabel i wiele telefonów
zwisałoby z tak zwanej linii partyjnej, teraz zanim zadzwoniłeś
w te dni, musisz usłyszeć, czy ktoś mówi.
Więc zanim zadzwoniłeś, podniosłeś słuchawkę i słuchałeś i upewniłeś
się, że nikt inny nie korzysta z linii.
Gdy ktoś zadzwoni na tę
linię telefoniczną, zadzwonią wszystkie telefony podłączone do linii party.
I to samo dzieje się w środowisku Ethernet podczas korzystania z topologii magistrali.
Gdy ruch jest wysyłany na tym kablu, jest odbierany przez wszystkie urządzenia podłączone do magistrali.
Jest to wspólna infrastruktura i oznacza, że gdy dowolne urządzenie w tej sieci wysyła
ruch, wszystkie inne urządzenia podłączone do tego samego kabla będą odbierać ruch.
Gdy urządzenie chce mówić lub komunikować się, musi upewnić się, że żadne inne urządzenie nie mówi, w przeciwnym
razie może dojść do kolizji.
W niektórych oryginalnych implementacjach Ethernetu mieliśmy to, co nazywano 10
base5, zwane także grubym, a jego maksymalna wielkość segmentu wynosiła 500 metrów.
Istniała również inna fizyczna implementacja znana jako 10base2, zwana także
siecią cienką, która miała maksymalną odległość 185 metrów.
Wczesne implementacje Ethernetu wykorzystują topologię magistrali, co oznacza, że gdy
urządzenie na kablu wysyła sygnał, wszystkie urządzenia podłączone do
tego kabla odbierają sygnał.
Omówmy teraz jedną z implementacji 10base2, która, mam nadzieję, pomoże ci zrozumieć powody, dla których dzisiaj robimy rzeczy w sieci Ethernet.
Zasadniczo z powodów historycznych pewne rzeczy są wykonywane w określony sposób.
Tak więc 10base2 używał kabla koncentrycznego lub kabla koncentrycznego, który miał maksymalną prędkość
10 Mb / s, 10 na 10base2 wskazuje prędkość 10 Mb / s, 2 oznacza maksymalną długość segmentu 185
metrów, a podstawa słowa wskazuje pasmo podstawowe, a nie szerokopasmowe.
Jaka jest różnica między pasmem bazowym a łączem
szerokopasmowym, teraz pasmo podstawowe pozwala tylko na pojedynczy sygnał do przechodzenia przez przewód w danym momencie.
Sygnał wykorzystuje wszystkie częstotliwości.
Z kolei połączenie szerokopasmowe, które w niektórych
przypadkach jest wykorzystywane do telewizji kablowej, również wykorzystuje kabel koncentryczny.
Szerokopasmowy umożliwia wysyłanie wielu sygnałów przez przewód w dowolnym momencie.
Jeśli masz usługę telewizji kablowej, która pozwoli ci tylko na otrzymanie jednej stacji
telewizyjnej, która nie byłaby bardzo dobrą usługą.
Połączenie szerokopasmowe w pozostałych rękach umożliwia przesyłanie wielu sygnałów
przez jeden kabel koncentryczny w danym momencie.
Tak więc telewizja szerokopasmowa po raz kolejny używa kabla koncentrycznego, który jest podobny
do kabla koncentrycznego stosowanego we wczesnych implementacjach Ethernet.