W tym filmie omówimy pisanie.
Przyjrzymy się podstawom pisania IP i przyjrzymy się różnym protokołom routingu, w tym wektorowi odległości
i połączonym protokołom zapisu stanów z kompilacją różnic między protokołami zapisu wektora odległości,
takimi jak protokoły RIP i stan połączenia, takie jak OSPF.
Omówimy także niektóre metody, które wykorzystują protokoły zapisu wektora odległości, aby zaprzestać tworzenia pętli
protokołów, są bardzo ważne, ponieważ reklamują sieci i wykorzystują różne mechanizmy, aby zapobiec pętlom przed
omówieniem protokołów zapisu, jak zawsze.
W porządku, Joe A-P, musisz znać różnicę między protokołem routowanym a routingiem.
Powinieneś także umieć rozróżniać i wyjaśniać zalety i wady stosowania tras statycznych w
porównaniu do dynamicznych protokołów roboczych.
Dlaczego więc chcesz używać statycznej trasy w porównaniu z dynamicznym protokołem zapisu, takim jak zawsze B. FA..
I jak już wspomniano, chcemy mówić o wektorach odległości i protokołach stanu łącza.
Jaka jest różnica pomiędzy protokołem routowanym a protokołem przybliżonym.
Teraz zgniły protokół wykorzystuje dane.
Przykładami mogą być wersja IP 4 lub wersja IP 6.
Podczas korzystania z protokołu Hialeah, takiego jak HGP lub ATP, protokół używa protokołu niższej warstwy, takiego jak wersja
IP dla wersji IP 6, do przenoszenia danych użytkownika z jednego urządzenia do drugiego.
Więc kiedy łączysz się z witryną sieci Web i przeglądasz stronę internetową, która zostanie uznana za
routowaną, dane z serwera sieciowego są kierowane do twojego komputera.
Teraz schemat adresowania używany do kupowania routowanych protokołów opiera się na określonym protokole, takim jak wersja IP do
korzystania z 32-bitowego adresu i wersji IP 6, używając sto dwadzieścia osiem.
Ale teraz poradź się, jak routery wiedzą, gdzie znajdują się urządzenia w sieci.
Jako przykład mój komputer ma siedzibę w Wielkiej Brytanii, ale kiedy idę do Facebooka, ruch w com jest wysyłany z mojego komputera
do Facebooka z Kalifornii iz powrotem.
Jak moje urządzenie faktycznie dociera do serwerów Facebooka w centrum danych w Kalifornii.
I w jaki sposób dane wracają do mojego komputera w Wielkiej Brytanii.
W jaki sposób dane użytkownika są przekazywane z jednego urządzenia do drugiego.
Teraz ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że każdy router na trasie między moim komputerem w Wielkiej
Brytanii i na Facebooku robi niezależną decyzję dotyczącą routingu jako przykład, jeśli śledzę Facebook dot com.
I w tym przypadku ustawię czas na niską dolinę, na przykład 50 milisekund.
Ruch jest przekazywany z mojego komputera na zasadzie hop-by-hop z jednego routera do następnego, dopóki nie dotrze
do Facebooka dot com.
Każdy z tych przeskoków jest niezależnym routerem, który podejmuje niezależne decyzje dotyczące routingu.
Teraz Facebook i wiele innych dużych witryn internetowych będzie miało centra danych rozproszone po całym świecie.
Tak więc mój ruch może faktycznie nie iść aż do U. S. ale może uda się do lokalnego centrum
danych w Europie.
Wszystko zależy od konfiguracji sieci.
Decyzje o jeździe przez rodniki określane są mianem "przeskoku chmielem przez chmurę", a routing emisji pojedynczej opiera
się na adresie docelowym, a nie adresie źródłowym.
Serratus decyduje, który ruch idzie w oparciu o docelowy adres IP, na przykład podając jego adres, a Rodders
zdecyduje się czekać na ruch drogowy.
Na podstawie docelowego adresu IP i informacji przechowywanych w tabelach zapisu każdy router
wzdłuż ścieżki musi określić interfejs wychodzący, aby przekazywać ruch w celu osiągnięcia docelowego adresu IP.
W tym celu routery przekazują informacje o sieci za pomocą protokołów routingu.
Następnie określą najlepszą ścieżkę do docelowego adresu IP, stosując kryteria specyficzne dla tego
indywidualnego protokołu wygładzania.
Jako przykład RP używa liczby przeskoków do określenia najlepszej ścieżki OSPF wykorzystuje przepustowość interfejsów do
określenia najlepszej ścieżki.
GOP wykorzystuje przepustowość i opóźnienie w celu określenia najlepszej ścieżki.
Tak więc protokoły uruchomieniowe są używane do automatycznego anonsowania sieci między routerami iw ten sposób
gryzonie dowiadują się o dostępnych sieciach w topologii.
Należy również pamiętać, że jeśli router nie ma informacji o docelowym adresie IP.
Innymi słowy, informacja o docelowym adresie IP wektora nie znajduje się w jego tabeli routingu.
Spowoduje to upuszczenie pojedynczych pakietów docelowych adresów IP względem sieci i podsieci na drodze jako
tablicy do pisania.
Więc jeśli router odbiera ruch przechodzący pod adres IP, powiedzmy dziesięć do jednego, który chciał, ale
ten adres IP nie pasuje do sieci w tabeli pisania prętów.
Rato upuści pakiety, ponieważ nie wie, gdzie je przesłać.
Zasadniczo, jeśli poinformujesz Haradę o wysłaniu ruchu na adres IP lub zapytałeś o zastanowienie zastanawiałeś się,
a router nie wie, jak dostać się do tej sieci lub adresu IP router zrzuci ruch, jeśli nie
ma zgodnego zgnilizny w tabeli pisania.
Ruch spadł.
Dotyczy to w szczególności pakietów unicast, w których prowadzimy naszą trasę w oparciu o docelowy
adres IP.
W podsumowaniu protokoły zapisywania pozwalają Radice na poznanie sieci docelowych, które
ułatwiają wymianę spławionej informacji między urządzeniami.
Routery mogą dynamicznie uczyć się o sieci w topologii, a następnie mogą podejmować decyzje
dotyczące rutowania w oparciu o różne kryteria, takie jak liczba przeskoków pasma lub opóźnienie w celu określenia najlepszej ścieżki trasy,
po prostu wybierają interfejs wychodzący oparty na tablicy do pisania, a następnie przekazują pakiety tego
interfejsu, aby dotrzeć do miejsca docelowego.