Tak więc mój router domowy jest podłączony do Internetu i może pozwolić sobie na ruch w Internecie, nawet
jeśli nie zna wszystkich szczurów w Internecie.
Stoły routingu internetowego cały czas się rozwijają.
W Internecie jest ponad 500000 rantów, a mały Rodda nie byłby w stanie obsłużyć tej liczby
Rothów w swoim routingu.
Teraz możliwe jest telnet do życia routerów BGP w Internecie.
Tak więc w tym przykładzie zamierzam telnetować się na ROFFT łącznik IP kropka AT & T dot net.
Powiedziano mi, że mogę zalogować się przy użyciu tej nazwy użytkownika, która daje mi dostęp tylko do
odczytu do routera i jestem w podsumowaniu najważniejszej trasy pokazu, jak widzisz tutaj jest osiem punktów pięć milionów dziwnych
tras w tabeli pisania z 560 siedem tysięcy miejsc docelowych.
Podsumowanie BGP pokaże mi tabelę pisania BGP BGP jest protokołem zapisu używanym w Internecie.
Więc całkowita Pardes 8. 5 milionów aktywnych to 560 7000.
Jak możesz sobie wyobrazić małego Roddę, nie będzie w stanie poradzić sobie z taką liczbą tras w swoim stole do
pisania.
Tutaj możesz zobaczyć przykłady Roths w tabeli pisania BGP na tym routerze i jak długo te trasy
były w tabeli pisania.
Małe pręty nie będą w stanie obsłużyć takiej liczby szczurów.
Więc zazwyczaj używasz domyślnej trasy, która wskazuje twoją wędkę do bramy ostatniej instancji.
Tak więc trasa domyślna to szczególny rodzaj trasy statycznej, która wskazuje urządzenie lub router do
bramy ostatniej instancji.
Jest to podobne do koncepcji domyślnej bramy na komputerze PC lub urządzeniu takim jak iPhone lub iPad, gdy router nie
wie, gdzie wysłać ruch.
Po prostu wysyła go do bramy ostatniej instancji.
Innymi słowy, wyśle go na ten adres IP, skonfigurowany za pomocą statycznej
trasy domyślnej Kolejną zaletą statycznego Grotza jest to, że jako administrator wyraźnie określasz, gdzie przepływa ruch.
Więc zamiast protokołu pisania, podejmując decyzję, decydujesz i kontrolujesz, dokąd idzie ruch
lub gdzie są kierowane pakiety.
Ale z drugiej strony ciężar zarządzania i utrzymywanie aktualności również spada na twoje barki.
Musisz więc zarządzać uruchomionym stołem.
Bądź na bieżąco.
Upewnij się, że Roths nie wskazują na nieistniejące urządzenia, w których sieci znikają.
Będziesz musiał zaktualizować tabelę pisania, a to po prostu nie jest skalowalne w dużych typologiach.
Tak więc dynamiczne protokoły routingu, takie jak OSPF lub GAAP, są używane do dynamicznego dodawania lub usuwania tras ze
stołu do pisania.
Wspomniany BGP jest protokołem zapisu używanym w Internecie dla bardzo dużych wdrożeń.
Główną zaletą dynamicznych protokołów rutowania jest dynamiczna automatyczna regulacja tablicy pisania w
oparciu o zmiany w topologii w sieci.
Zamiast więc ręcznie dostosowywać się do zmiany topologii, protokoły routingu aktualizują wstawianie lub
usuwanie zgnilizny z tablicy zapisów w oparciu o zmieniające się warunki w sieci.
Natychmiast po włączeniu protokołu routingu, takiego jak protokół OSPF lub GOP, routery utworzą ze sobą relacje sąsiada
lub węzła równorzędnego i będą wymieniać między sobą stawki.
W ten sposób robaczki automatycznie dowiedzą się o sieciach dostępnych w typologii rotacji, wymieniając informacje
o Grotz przy użyciu różnych metod.
Ale jako przykład OSPF używa aktualizacji stanu łącza do anonsowania informacji o trasach dostępnych
w topologii sieci.
To powoduje obciążenie sieci, ponieważ dodatkowy ruch jest wysyłany i odbierany przez rotas, gdy komunikują
się ze sobą.
Jednak wraz z rozwojem sieci występuje gwałtowny wzrost ilości pracy, która byłaby wymagana w
przypadku korzystania z tras statycznych, a zatem z powodu korzyści, jakie dynamiczne protokoły rutowania
przynoszą mniej narzutów i obciążenia administratorów, aby utrzymywać tabele rutowania.
Są one używane w większości dzisiejszych sieci, szczególnie dużych sieci, z których największym jest Internet, który
działa na protokole BGP lub gateway gateway.
I znów dynamiczne protokoły routingu mogą automatycznie dostosowywać się do zmian w topologii i
bez interwencji administracyjnej.