Protokoły routingu wykorzystują różne kryteria, aby określić najlepsze miejsce docelowe.
Jako przykład dla tras statycznych administrator
decyduje, którą ścieżkę podejmie ruch.
Liczba przeskoków RIP jest czynnikiem decydującym lub kryterium,
a czynnikiem decydującym jest szerokość pasma OSPF.
My, jako ludzie, robimy to cały czas, jadąc z punktu A do punktu
B, określimy najlepszą drogę do pokonania w oparciu o takie kryteria,
jak ograniczenie prędkości, zatłoczenie na autostradzie lub autostradzie,
ilość czasu, jaką dysponujemy i być
może inne kryteria, w zasadzie opracowujesz najlepszą drogę do przejścia z
punktu A do punktu B na
podstawie pewnych kryteriów, które są dla Ciebie ważne.
Zazwyczaj aby dostać się z punktu A do punktu B w jak najkrótszym czasie.
w ten sam sposób
w tej topologii, kiedy ruch jest wysyłany z San Francisco do
San Jose, którą ścieżkę przejmie ruch?
na przykład, podczas korzystania z protokołu routingu RIP protokół
RIP wysyłałby ruch bezpośrednio z San Francisco do San Jose RIP
nie uwzględniałby przepustowości, więc gdybyśmy mieli
sieć 10. 1. 1. 0 w San Francisco
i sieć 10. 1. 2. 0 w
San Jose RIP zajęłoby bezpośrednią ścieżkę między tymi 2 sieciami,
a to dlatego, że liczba przeskoków jest mniejsza niż przejście przez Nowy Jork.
RIP nie będzie wysyłać ruchu przez
Nowy Jork, będzie wysyłał ruch bezpośrednio między San Francisco i San
Jose RIP, jednak nie bierze pod uwagę przepustowości łączy, więc nawet
jeśli jest mniej przeskoków,
szybciej może wysłać ruch przez Nowy Jork raczej niż bezpośrednio.
Z drugiej strony, OSPF bierze pod uwagę przepustowość,
więc w tym przypadku OSPF wysłałby ruch przez Nowy Jork,
ponieważ prędkości łącza są większe.
OSPF jest mocniejszym protokołem routingu i podejmuje lepsze decyzje, ponieważ
bierze pod uwagę przepustowość podczas określania najlepszej ścieżki.
RIP nie sprawdza po prostu liczby przeskoków z punktu A do punktu B.
jest to bardzo podstawowa topologia, używana po
prostu jako przykład do pokazania, w jaki sposób protokoły routingu określają najlepszą
ścieżkę lub najlepszą trasę do miejsca docelowego.
Morał tej historii jest następujący:
różne protokoły rutowania mają różne kryteria określające najlepszą
ścieżkę od A do B.
OSPF ponownie bierze pod uwagę przepustowość podczas określania najlepszej ścieżki.
RIP nie, niektóre protokoły rutowania podejmą lepsze decyzje niż inne trasy protokoły.
Ogólnie rzecz biorąc, dzisiaj będziesz używać OSPF lub EIGRP w większości sieci korporacyjnych.
EIGRP jest popularnym protokołem routingu, gdy masz sieć tylko Cisco.
Protokół EIGRP jest zastrzeżonym protokołem routingu Cisco i może nie
być obsługiwany przez innych dostawców. Protokół
OSPF jest standardowym protokołem routingu
i dlatego lepiej go używać, gdy masz sieć wielu dostawców.