Protokoły routingu stanu łącza mają lepszą widoczność sieci i są
na ogół silniejsze niż protokoły trasowania z wykorzystaniem wektora odległości.
Jako przykład, protokół OSPF jest bardziej wydajnym protokołem routingu niż RIP.
Łącza protokoły trasowania, aby użyć naszej analogii,
po raz kolejny mamy mapę drogową lub mapę całej sieci.
W ten sposób mogą podejmować lepsze decyzje
dotyczące tras niż protokoły trasowania na odległość, które mają tylko znak drogowy.
Więc zamiast patrzeć na znak drogowy, który mówi, idź w lewo, a twoje
miasto jest oddalone o 100 mil, a
następnie przejedź 100 mil, aby dostać się do swojego miasta.
Router działający z protokołami routingu stanu łącza ma mapę
drogową, dzięki czemu ma lepszą widoczność sieci lub topologii.
Protokoły routingu stanu łącza zaleją
sieć tak zwanymi LSA lub reklamami stanu łącza, ta
informacja jest zalewana przez całą sieć, jeśli routery
są skonfigurowane w
jednym obszarze lub są zalewane w obszarze, gdy tworzone są specjalne obszary.
Czy informacje o całej sieci
lub obszarze są odbierane przez wszystkie routery w tej sieci lub obszarze.
LSA są propagowane pomiędzy wszystkimi routerami bez zmiany, wszystkie routery
będą indywidualnie tworzyć lub zapełniać tak zwaną topologiczną
bazę danych, która jest bazą danych, która jest
taka sama na wszystkich routerach w obrębie obszaru
lub ponownie, jeśli działa tylko jeden obszar, wszystkie routery w sieci .
Topologiczna baza danych zawiera informacje o wszystkich routerach
w tym obszarze lub sieci.
Wszystkie linki do tych routerów, a także stany tych łączy,
stąd termin link routing protocol to link up czy link jest w dół?
Tak więc router 1 jako przykład powie
wszystkim routerom w obszarze o połączeniach z nim połączonych i stanie tych łączy.
Czy są w górze, czy są na dole?
routery uruchamiają tzw. najkrótszą
ścieżkę pierwszego algorytmu lub algorytmu SPF OSPF,
na przykład Open Open Shortest Path First lub
innymi słowy, jest to otwarty standard, który uruchamia algorytm SPF.
Open Shortest Path First lub OSPF, gdy routery uruchamiają algorytm
SPF, umieszczają się w katalogu głównym drzewa SPF, a
następnie obliczają lub ćwiczą
najlepszą trasę do sieci docelowych z ich perspektywy.
perspektywa ruterów będzie się różnić w zależności od tego, gdzie znajduje się w topologii sieci, a
zatem najlepsza trasa dla 1 routera może być
inna niż najlepsza trasa dla innego routera.
Router w istocie określa najlepszą trasę dla
siebie, uruchamiając algorytm SPF względem topologicznej bazy danych, a
następnie umieszcza najlepsze trasy w swoich lokalnych tablicach rutowania.
Przykładami protokołów routingu stanu łącza są między innymi protokół OSPF lub Open
Shortest Path First i ISIS lub system średnio-zaawansowany pośredni.