Więc jakie są niektóre zalety lub zalety stanu łącza.
Pisanie protokołów.
Po pierwsze, zmiany w zakresie konwergencji Fost są zgłaszane natychmiast, a protokoły z linkami do tworzenia stanów mają
tendencję do zbiegania się dużo szybciej niż protokoły zapisu wektora odległości, takie jak Ripp.
Teraz powiedziane, GOP, który jest rozszerzonym protokołem routingu wektora odległości, również bardzo szybko się
zbiegają.
Ma on prostotę konfiguracji protokołu zapisu wektora odległości, ale ma wiele zalet protokołu
routingu stanu połączenia łącza stan drążenia, również są bardziej odporne, jak
pręt.
Zauważ, że pełna topologia sieci lub obszaru jest mniej podatna na zapisywanie pętli ze względu
na lepszą widoczność sieci.
Radżowie znają topologię i dzięki temu mogą wypracować najlepszą trasę do każdego docelowego stanu łącza, pakiety również są sekwencjonowane i
potwierdzane w ramach zawsze P. FA..
Jeśli więc router nie odbierze aktualizacji, zostanie ponownie przesłany do REPP, nie tworzy relacji sąsiadów lub
relacji peer, ale działa z OSPF.
Jeśli więc jeden Rodda wyśle aktualizację do peera i taką, która nie potwierdzi odbioru aktualizacji,
godny polecenia retransmituje aktualizację.
Stary projekt protokołu OSPF i inne protokoły działające w oparciu o Hauraki optymalizują zasoby.
Pozwala na mniejsze pisanie tabel ze względu na podsumowanie adresów i mniejszą najkrótszą ścieżkę.
Pierwszy z obliczeń, ponieważ adres ukrywa się zasadniczo, jeśli sieć jest zaprojektowana prawidłowo, niektóre
routery będą miały bardzo małe tablice do pisania w porównaniu do innych i wykonają kilka obliczeń.
Rod jest obszarem, na przykład, nie będzie sposobem wszystkich tras w obszarze do obszaru 3, z powodu zastosowania podsumowania
na routerach granicznych obszaru i konfiguracji obszarów przestrzennych, takich jak obszary stykowe, w których projekt Rockhill
pozwala również na stan łącza uruchamianie protokołów w celu skalowania, a tym samym pracy w znacznie większych
środowiskach niż protokoły zapisu wektora odległości, np. duży ISP w Internecie może
na przykład uruchomić OSPF lub ISIS wewnętrznie w swoich autonomicznych systemach. OSPF i ISIS są preferowane do pisania
protokołów, takich jak REPP, ponieważ jest dużo bardziej skalowalne protokoły zapisu stanu łącza.
Jednak Orsa ma grupę X lub wady.
Pierwszą wadą jest to, że mają większe zapotrzebowanie na zasoby.
Protokoły zapisywania wektorów końca trasy protokoły routingu stanu łącza wymagają więcej pamięci.
Routery mają wiele tabel.
Na przykład pojawią się one w tabeli lub sąsiadzie.
Będą mieć tabelę typologii lub bazę danych połączeń muzycznych w bazie danych Ellis D-B i mają stół
do pisania.
Więcej pamięci jest wymagane do przechowywania wielu tabel, niż byłoby to konieczne w przypadku protokołu zapisu
wektora odległości.
Istnieje również większe zapotrzebowanie na CPQ pręta lub przełącznika podczas uruchamiania OSPF lub ISIS, który może być bardzo intensywny
w procesie, zwłaszcza gdy istnieje wiele zmian w protokołach zapisu stanów związanych z
topologią.
Na przykład wymagaj ścisłych projektów w protokole OSPF.
Obszar 0 jest zawsze wymagany, gdy masz więcej niż jeden obszar.
Wszystkie inne obszary muszą dotknąć obszaru szkieletu dla obszarów zero cały ruch z jednego obszaru
do drugiego musi przejść przez obszar szkieletu.
Konfiguracja protokołu OSPF jest znacznie bardziej złożona niż protokoły zapisu wektora odległości, takie jak rep.
Jednak zalety protokołów routingu stanu łącza znacznie przewyższają wady.
Dotyczy to szczególnie dużych środowisk.
Tak więc w dużych typologiach OSPF jest postrzegany jako znacznie lepszy wybór niż Rp.