Czy router 1 będzie w stanie pingować pętlę zwrotną routera 3?
na routerze 3 pętla zwrotna jest skonfigurowana jako 3. 3. 3. 3 jest
dostępny w tabeli routingu
lokalnego routera jako bezpośrednio podłączony interfejs onloopoka 0.
Czy router 1 będzie mógł zadzwonić do tej pętli zwrotnej?
i odpowiedź brzmi nie, ponieważ router 1 nie ma trasy
do tego interfejsu pętli zwrotnej. możemy udowodnić, że za pomocą polecenia sh ip
route ponownie zawiadomienie nie ma trasy
do 3. 3. 3. 3
debugowanie pakietu ip sprawi, że ping ponownie stanie się niezapisany.
Tak więc router nie wie, jak dostać się do tego sprzężenia
zwrotnego, więc musielibyśmy skonfigurować trasy statyczne dla tego sprzężenia zwrotnego.
Oto pytanie, ile statycznych tras musimy
skonfigurować w tej sieci, aby umożliwić pełną łączność?
Aby odpowiedzieć na pytanie, sprawdź, które sieci nie są bezpośrednio połączone z routerem 1.
Router 1 ma tę pętlę zwrotną, a ta sieć jest bezpośrednio połączona z nią, ale z
siecią 2. 2. 2. 2 tej sieci 10. 1. 2. 0
i ta sieć 3. 3. 3. 3 nie są podłączone
do routera 1, więc 3 sieci musiałyby być skonfigurowane na routerze 1.
na routerze 2 ta sieć i ta sieć są bezpośrednio połączone z routerem, możemy
udowodnić, że za pomocą polecenia sh
ip route 3 sieci są bezpośrednio połączone z routerem 2, ale
ta sieć i ta sieć nie są bezpośrednio połączone.
więc mieliśmy 3 na routerze 1, musimy skonfigurować 2 trasy na
routerze 2 na routerze 3, ta sieć i ta sieć
są bezpośrednio połączone, ale ta sieć ta
i ta sieć nie są bezpośrednio połączone, więc router 3 potrzebuje 3 statycznych tras.
Więc w tej małej topologii używającej tej
sieci, jak pokazano na schemacie, musiałbym dodać łącznie 8 statycznych tras.
3 + 2 + 3 jednak na routerze 1 dodałem kilka
dodatkowych sieci 10. 1. 1. 2 i 10. 1. 10. 0 oznacza
to, że musimy dodać 2 dodatkowe
trasy do routera 2, plus 2 dodatkowe trasy do
routera 3, zakładając, że nie podsumujemy.
Więc to trochę pracy.
To jest problem z trasami statycznymi, może być dużo
pracy, szczególnie jeśli masz dużą topologię.
Więc sh run | include route
pokaże mi moje statyczne trasy w uruchomionej konfiguracji routera w momencie, gdy
skonfigurowałem 1, więc będę musiał wpisać
IP route 2. 2. 2. 2 i
następny skok 10. 1. 1. 2, który dodaje
tę trasę do tablicy routingu 1 routera i muszę
zrobić coś podobnego do pętli zwrotnej z powiadomienia routera 3, ten sam adres IP następnego przeskoku
jest używany z 1 punktu widzenia routera Adres IP następnego przeskoku
jest tym adresem IP, gdy dostaję się
do dowolna z tych 3 sieci.
Tak więc router 1 ping 3. 3. 3. 3? Nie, nie może, dlaczego?
Więc wyłącz debugowanie, spróbujmy jeszcze raz.
Czy możemy pingować 3. 3. 3. 3?
Nie, zobaczmy, czy jest jakiś problem, użyjmy więc
polecenia traceroute 3. 3. 3. 3 Uwaga, aby
dostać się do 3. 3. 3. 3 Polecenie traceroute pokazuje mi, że router
1 wysyła ruch do 10. 1. 1. 2
i to dlatego, że ta trasa znajduje się w lokalnej tablicy routingu routera 1,
ale gdy dojdzie do routera 2, zawiedzie.
Tak więc router 1 wysyła ruch do routera
2 routera 2, jednak po otrzymaniu ruchu z routera 1 nie wie, gdzie
3. 3. 3. 3 to.
Aby to udowodnić, zróbmy debugujący pakiet IP na routerze 2.
Pętlę pętli zwrotnej routera 3 z routera 1, aby ruch przeszedł z routera 1 do
routera 2, a następnie zobaczmy, co się stanie,
mam nadzieję, że trafi
on do routera 3, ale czy to zrobi?
I widzimy tutaj, że router 2 mówi, że host nieosiągalny jest wysyłany do
10. 1. 1. 1 dla sieci 3. 3. 3. 3
router 2 nie wie, jak dostać się do tej sieci docelowej i
dlatego mówi routerowi, że sieć 1 jest nieosiągalna.
Jest to przykład paradygmatu hop-hop używanego w IPv4 i IPv6.
Paradygmat "hop by hop" oznacza, że każdy
router samodzielnie podejmuje decyzje dotyczące lokalnej trasy niezależnie od innych routerów.
Tak więc tylko dlatego, że router 1 wie, jak dostać się
do routera 3, nie oznacza, że router 2 wie, jak dostać się do routera 3.
Router 1 faktycznie zna tylko następny skok w ścieżce,
aby dostać się do tego miejsca docelowego i nie
zna całej ścieżki, więc sh ip route Uwaga router 1 wie, że aby dostać się
do tej sieci 3. 3. 3. 3 musi wysłać
ruch do routera 2, ale
jest zależny od routera 2, aby wiedzieć, co zrobić z ruchem.
I w tym przypadku router 2 nie wie, jak dostać się do routera 3,
więc nieosiągalny masaż jest wysyłany z powrotem do routera 1.
Tak więc po raz kolejny na routerze 2 nie ma tras statycznych.
Dlatego muszę skonfigurować trasę statyczną dla pętli zwrotnej routera 3 iw tym przypadku zauważyć,
że następny skok z punktu widzenia routera 2
wynosi 10. 1. 2. 2
Czy ping się powiódł? Odpowiedź brzmi: tak.
polecenie ping powiedzie się, ponieważ gdy router 1 wywoła pętlę zwrotną routera 3 i przekazuje
ruch do routera 2.
Router 2 wie, gdzie wysłać ruch, ponieważ ta trasa
znajduje się w lokalnej tablicy routingu i dlatego może przekazywać ruch do routera
3 iw tym przypadku router 3 wie, jak
wrócić do 10. 1. 1. 1, więc ping się powiódł.
widzimy to na routerze 3, że wysyła odpowiedź na 10. 1. 1. 1 z 3. 3. 3. 3 Oto kolejne pytanie: jeśli
spojrzymy na tabelę routingu routera 2, to mówi
się, że następny skok to 10. 1. 2. 2, ale
nie pokazuje nam, że ruch musi wychodzić z F0 /
1, a nie F0 / 0, skąd router wie, którego interfejsu użyć?
Cóż, wie, ponieważ ten adres IP jest częścią tej podsieci i że podsieć jest bezpośrednio połączona
z F0 / 1, więc router 2 wie, że aby
uzyskać 3. 3. 3. 3 musi
przekazać ruch do tego
adresu IP, a ten adres IP jest częścią tej
sieci, która jest dostępna za pośrednictwem
tego interfejsu, więc wie, aby przekazać
ruch z tego lokalnego interfejsu, który
widzimy w tabeli CEF za pomocą
polecenia show ip cef show ip cef pokazuje nam,
że ta sieć jest dostępna za pośrednictwem tego następnego przeskoku poza tym interfejsem.
Tak więc przy Cisco
Express forwarding router wstępnie kompiluje te informacje do tabeli CEF,
więc nie musi wykonywać podwójnego wyszukiwania w tabeli routingu.
w dawnych czasach, kiedy ruch trafiał do tej sieci, router musiał wykonać
podwójne wyszukiwanie, innymi słowy, byłby
to wpis w tabeli routingu, a następnie musiałby zajrzeć do tego wpisu
w tabeli routingu, aby określić interfejs wychodzący .
Teraz informacje są wstępnie wbudowane w
tabelę CEF, aby przyspieszyć przekazywanie ruchu.