Jest to jeden z wielu filmów omawiających routing statyczny.
Zauważ, co się stanie, gdy skonfigurujemy domyślną trasę do 10 1 1 1.
Ale określ odległość administratora, powiedzmy 100, która powinna być kolejnym najlepszym produktem 10 1 1 2 z odległością
administratora 100.
Więc pokaż raat IP.
Mamy tratwę w stole do rysowania.
Zwróć uwagę, że odległość administratora wynosi 100, podczas gdy
poprzednio administracyjna odległość Rotha wynosiła 1.
Tak więc pokazany tutaj router może pingować pętlę zwrotną Roddy piątej.
I kiedy śledzimy pętlę zwrotną, która przechodzi przez Rodka.
I należy się tego spodziewać, ponieważ jest to trasa, którą mamy w bieżącym stole.
Co się dzieje, gdy dodamy statyczną trasę do routera 3, ale z odległością administratora równą
150 i dodajmy Roddę 4 z odległością administratora równą 200 Jak myślicie, jak będzie wyglądać uruchomiony stół.
Więc pokaż trasę IP pokazuje tylko trasę, która ci ją przyniosła.
A to dlatego, że w Ministerstwie Odległości jest najniższa.
Kiedy więc prześledzimy pętlę zwrotną trasy 5, która przechodzi przez Radhę do uruchomionej konfiguracji, pokazuje nam, że w uruchomionej
konfiguracji istnieją trzy trasy.
Jest to więc sposób na wdrożenie preferowanej ścieżki, która jest trasą do, a następnie ścieżki kopii
zapasowej i drugiej kopii zapasowej.
To, co się teraz wydarzy, to rodnik, który będzie podstawową ścieżką, ponieważ jest to jedyna droga na stole
do pisania.
Ale kiedy zamknęliśmy interfejs w dół, komórka wyłączyła gigabit 00, a link do rodded, abyśmy mogli zobaczyć, jak interfejs
się zepsuł.
Kiedy pokazujemy top trasy IP.
Zauważ, że tratwa zmieniła się, aby przejść do 10 1 do 2 ma wyższe Ministerstwo odległości, ale to jest niższa niż ministerstwo
odległości drogą radiową 4.
A więc teraz ruch odbywa się ponownie przez router 3 w uruchomionej konfiguracji, mamy trzy trasy i ta trasa
jest aktualnie używana.
Ponieważ połączenie z następną górną trasą jest niedostępne, ponieważ interfejs jest znacznie mniejszy.
Tak więc Rodek widzi, że ten adres IP jest interfejsem, który nie działa, a adresy IP w tej samej
podsieci, co adres IP.
Ta trasa zostanie usunięta ze stołu do pisania.
I ta trasa jest umieszczona na stole do pisania.
Tak więc statyczna trasa od 10 1 do 2 znajduje się w tabeli pisania.
Teraz jeśli zamkniemy gigabit na zero
lub jeden na dół, to powinniśmy zobaczyć, że trzecia trasa pojawia się w tablicy do pisania
i ruch ma teraz przejść przez Roddę, ponieważ to, co robi, idzie na 10 1 3 2, a następnie na napisz piątkę.
Więc znowu możemy nadal płacić za pętlę napisanego 5, ale ruch przybiera inną ścieżkę.
Zauważ, że odległość tej drogi wynosi dwieście.
Następny wierzchołek to 10 1 3 2.
Teraz wiemy, że Schutt gigabit 0 1.
Innymi słowy, włącz ten interfejs, co powinniśmy zobaczyć, to to, że ścieżka się zmienia i ma teraz
przejście przez 10 1 do 2, ponieważ ma to duży dystans.
A jeśli wiemy, że ruch
Shatru Gigabit 00 powinien przełączyć się z powrotem na 10 1 1, do którego tak administrowane odległości
w ten sposób są często wykorzystywane do wybrania głównej ścieżki kopii zapasowej ścieżki i alternatywnej ścieżki kopii zapasowej.
To może być mniej link.
Może to być dobre połączenie internetowe, a to może nie być tak dobre połączenie internetowe.
Mamy więc trzy drogi do celu, a najpierw wybieramy ścieżkę główną.
Ale jeśli nie jest dostępna, to ta ścieżka i jeśli nie jest dostępna, wybierzemy ścieżkę M. Trasy technologiczne nie działają tak
dobrze, że zostaną usunięte z tabeli pisania tylko wtedy, gdy lokalny interfejs ulegnie
awarii.
Więc jako przykład, jeśli zamknę ten ruch, link będzie nadal wysyłany przez rodded zbyt i skończy się
w czarnej dziurze.
Na przykład wszystkie powiedzmy i tysiąc pingów do Roddy piątej, zanim zacznę ten ping,
zostanę przekierowany na gotowy.
Więc zatrzymaj to.
0 1 zauważamy, że pingujemy, ale jeśli zamknę ten interfejs, pingy zaczynają się zawieść.
Otrzymujemy wiadomość nieosiągalną napisał jeden skonfigurowany restudy Grotz nie zdaje sobie sprawy, że jest problem w innym
miejscu w sieci.
Tak więc nadal przekazuje ruch do 10 1 1 2, mimo że ten link jest wyłączony, napisał do
niego w tym przypadku działający protokół.
Dzięki temu może dynamicznie zmieniać swoje zachowanie, ale nie robi tego szeroki, o stałym wzroście.
I to jest powód, dla którego uruchamiasz dynamiczne protokoły zapisu.
Więc kiedy interfejs znów się pojawił, Rodda jeden mógł pingować napisał ponownie pięć razy i zamknął
interfejs.
Teraz nie zmienia dynamicznie ruchu na alternatywną ścieżkę.
Jest to wada stałego wzrostu.
Z natury są statyczne, nie zmieniają się dynamicznie w zależności od warunków sieci.
Przekierują się tylko wtedy, gdy lokalny interfejs ulegnie awarii.
Ale jeśli te interfejsy są w górze, droga jest sposobem na problemy w innych miejscach w sieci.
Gdybyśmy jednak uruchomili dynamiczny protokół rutowania, dynamicznie dostosowywałby się do warunków sieciowych, więc dynamiczny protokół rutowania,
taki jak twoja praca, zawsze P. FA. i BGP są lepsze niż
uruchamianie tras statycznych, gdy chcesz, aby Twoja sieć dynamicznie dostosowywała się do warunków sieci.
Zauważyłem, że to wideo jest przydatne, jeśli przydałoby się to wam, polubcie go i zasubskrybujcie mój kanał
na YouTube.
Życzę Wam wszystkiego najlepszego.