Zwrócono uwagę, że każdy moduł piętrowy ma dwa porty, z którymi jest połączony z innym modułem
dokowania przełączników.
Przykładowo, jeśli masz cztery przełączniki, każdy przełącznik ma moduł do ustawiania w stosy, a cztery
kable są używane do łączenia przełączników siły, tak jak myślisz, że to przełączniki to stos przełączników w
tej samej szafie.
Jednym z powodów takiego postępowania jest to, że kable do ustawiania w stos mają bardzo krótką
długość, więc oczekuje się, że przełączniki są fizycznie ustawione obok siebie.
Przykładowo, niektóre kable do ustawiania w stos Cisco mają tylko pół
metra długości, metr długości lub trzy metry długości.
Ponownie trzeba pomyśleć o stosie przełączników jako logicznym pojedynczym przełączniku.
Możesz mieć cztery fizyczne przełączniki, ale logicznie działają jako jeden przełącznik.
Jeden z przełączników w stosie staje się wzorcem stosu i służy do kontrolowania pozostałych przełączników
w stosie.
Fizyczne kable do ustawiania w stos łączą przełączniki fizyczne ze sobą i umożliwiają komunikację
pomiędzy przełącznikami i stosem.
Ale potwór przełącza kontrolę nad stosem.
Jeśli jako przykład masz cztery przełączniki w stosie i ramka przychodzi na przełącznik, a każda z nich wychodzi
z przełącznika.
Trzy do przełączenia jednego to główne przełączniki przełączników jedna trzecia i cztery wszystkie muszą komunikować się przez
łącza stosu, aby przesłać przełączniki ramki jeden trzy, a cztery będą musiały komunikować się
ze sobą przez łącza stosu, aby przekazać przełącznik ramek, z których jeden jest potworem przełącznik dopasowałby
Ethana w ramce do tablicy adresów MAC, a następnie zdecydowałby, z którego portu przesłać ramkę.
Pomyśl o tym, że mistrz przełącza mózg sterty logicznie w takiej topologii.
Mamy dwa fizyczne przełączniki.
Logicznie rzecz biorąc, są one jednym przełącznikiem i to samo byłoby prawdą, gdybyśmy mieli cztery przełączniki w topologii, tak, że możemy mieć
cztery przełączniki dostępu połączone za pomocą kabli do układania w stos.
Więc fizycznie wyglądałoby
tak, ale logicznie tak wygląda.
Przełączniki wydają się być pojedynczym przełącznikiem do reszty sieci i konfigurujesz je tak, jakby
były pojedynczym przełącznikiem.
Mamy teraz cztery łącza w górę do każdego przełącznika dystrybucyjnego.
Więc fizycznie są połączone w następujący sposób.
Przy każdym przełączniku dostępu mającym jedno połączenie z każdym przełącznikiem dystrybucyjnym, ale logicznie mamy cztery
fizyczne kable do każdego przełącznika dystrybucyjnego, co pozwala nam użyć dowolnego kanału do przełącznika
dystrybucyjnego.
Więc zamiast używać drzewa łączącego te łącza, jesteśmy jednym z porterów przekazujących i
jeden z portów blokuje.
Stworzyliśmy teraz kanał ethernetowy dla każdego przełącznika dystrybucyjnego.
Tego rodzaju konfiguracja upraszcza konfigurację i zarządzanie siecią z wirującego punktu widzenia
drzewa, zamiast sześciu przełączników zaangażowanych w drzewie wydatków.
W drzewie wydatków mamy teraz tylko trzy przełączniki.
Tak więc jest to znacznie łatwiejsze do skonfigurowania.
O wiele łatwiejsze do zrozumienia, a także do przewidywania, co się stanie, gdy wystąpi awaria w przesyłaniu
sieci przez kanał ethernetowy.
Jest także bardziej wydajny niż używanie drzewa opinającego do blokowania jednego portu i przesyłania dalej na innym porcie.